Ze wordt 85 jaar.
Op Valentijnsdag.
Ze is de allerliefste.
"Hoe weet jij dat nou?
Je hebt er maar één.",
was altijd haar reactie,
wanneer ik als kind haar de liefde verklaarde.
Sam valt me ook vaak zo om de hals.
En gek genoeg reageer ik dan hetzelfde als ma.
En hij antwoordt wijselijk:
"Omdat het zo is!"
Mijn moeder had meer van die uitspraken
en bewoordingen, die ik niet kan vergeten.
'Hals' of 'darm' wanneer je stout was bijvoorbeeld.
Het was niet zozeer het woord dat aankwam,
maar de lading die ze eraan gaf,
dat je maakte dat je je mond hield.
Ik hoef die woorden niet te proberen thuis of op school.
De kinderen zullen me slechts aankijken en
zich afvragen of ik alleen maar boos kíjk!
"Heb het 'hart' niet!"
Oeh, dan ging je bijna te ver.
Als ma dit riep
dan durfde je geen stap verder
maar ze kon er 'donder' op zeggen
dat ze dan, even in mijn ogen,
niet meer de allerliefste was.
Gelukkig, krijgt ze t niet zo gauw meer op de 'heupen'.
En als ze iets op haar 'lever' heeft, zegt ze 't gewoon.
We zijn groot en wijs geworden.
En ma kan genieten van haar kleinkinderen.
Onze 'darmen en halsen'
En omdat ze onvoorwaardelijk van ze houdt,
Is ze de allerliefste
En sluit ik af met haar 'Amen'.
Zo is het en niet anders,
" Dèr!! "
Lief!
BeantwoordenVerwijderen