Wat een geluk,
ik schreef het al eerder,
dat ik vijf zussen heb.
Deze gaat over Wilma, mijn muzikale zus.
De knappe kop van de familie want
ze weet 't altijd beter,
schrijf ik met een knipoog.
Ik denk aan dat ongelooflijk moeilijk te zingen lied
op haar bruiloft
met dezelfde titel.
'Ze weet t beter, ja altijd beter'.
Ze kon moeilijk een eigen lied hebben geschreven.
Alhoewel ze bijna het podium op was gesprongen,
zo popelend graag had ze met ons willen meedoen.
Ik moet toegeven,
als ze dat had gedaan,
was het lied, zeer waarschijnlijk
beter uit de verf gekomen.
Wilma is ook juf.
Ze kent de Bijbelverhalen veel beter dan ik,
zo bleek in haar uitgebreide mail.
En ik had t kunnen weten.
Want (H)Anna en Simeon
gingen naar de tempel.
En Hanna en Elkana kregen uiteindelijk
de zoon, die Samuël heette.
Ik heb de Hannah's door elkaar gehaald.
Wat een gehannes.
Hoe brei ik dat nu recht?
Wilma vindt het niet erg.
Maar hoe doe ik dat nou met J?
Ik snap inmiddels de relatie met de communie
en het verhaal van Hannah en Simeon.
Maar dat voetstuk dan?
Een 'coole' juf,
Val ik daar nu vanaf?
Of ben ik nog 'cooler'
als hij weet dat ik een zus heb,
die ook juf is,
en nóg meer van de Bijbel weet?
Die het OT en het NT niet door elkaar haalt?
Wilma zal er hartelijk om lachen,
Want het is als een mop.
Ik lach als de boer,
die met kiespijn, ja.
Ik hoop zo dat J. als Wilma lacht.
Dat zou cool zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten