Wijsheid

Slechts op bezoek

Laatst was ik op bezoek op school.

Praatje met Ch, de directeur.

Wat te doen met de enorme tijd,

van wachten tot de operatie.

Maar zijn kantoor was vol.

En dus kon ik het niet laten,

bij de Konijntjes naar binnen te stappen,

bij Y, een dierbare collega

Altijd gezellig in die groep,

Ongedwongen sfeer

´k Stap er vaak naar binnen 

als wij pauze hebben

en daar de deur open staat.

Zo luid ik bijvoorbeeld altijd de bel.

De kinderen vroegen eens Waarom?

Ik had de bel in de hand.

En ik vertelde dat ik de tijd in de gaten houd.

En ik beloofde ze

Dat als ze het woord klepel zouden onthouden

Ze de volgende keer mochten bellen.

Tja, je snapt ik kon die klas niet meer in.

De klepels galmden me om de oren.

Maar goed, deze keer gingen we zingen.

Over een onwijs mannetje dat op ijs ging wonen.

Ik kende het liedje net iets anders.

De kinderen keken me met een scheef hoofd aan.

Huh?

En Y. kan het dan zo lekker keren.

Leuk hè, dat Gerda er weer is?

We hebben haar een tijd niet gezien!

Terstond schalde M. heel wijs! door de klas,

'omdat ze borstkanker Hád !'

Hè,

Was dat nou maar waar!