Wat een geluk. Ik heb vijf zussen.
Ze staan altijd voor me klaar.
Helaas kunnen ze het niet ruiken.
Daarvoor wonen ze te ver weg.
Even bellen en ze komen, desnoods.
Jeanet kwam vrijdag uit Amsterdam.
Precies onder de tijd dat Nederland zich onder een laag sneeuw liet bedekken.
Ik ben geen held om onder zulke omstandigheden de weg op te gaan.
We hebben haar verjaardag in december wel eens overgeslagen,
Vanwege de barre weersomstandigheden.
Als we er eerder van afwisten, zouden we haar ontmoedigd hebben de weg op te gaan.
Maar daar stond ze toch maar, op mijn stoep.
Gewoon niet zo hard rijden was haar devies, dat deden de anderen op de weg ook niet.
Om een uur of drie ging ze weer huiswaarts.
Alle sneeuw was gevallen, 10 cm dik.
Er ontpopte zich een ware sneeuwverslaving in mij,
terwijl ik sneeuw haat!
Ik heb de mooiste paadjes gecreëerd,
om plekken door baggerpoten op het parket te voorkomen.
And I can do the snowdance!
Jeanet is veilig thuis gekomen. Ze heeft er niet lang over gedaan.
Ik was blij dat ze haar bezoek niet heeft hoeven afzeggen.
Het was gezellig. We hebben gelachen!
En s avond smulden we ook nog eens dankbaar van haar zelfgemaakte snert.
Jeanet, jij bent m'n held!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten