dinsdag 14 februari 2012

Lijfspreuk


Even serieus

Ik zag F.
Een vader van school, de vader van I.
R. is vorig jaar overleden.
Zijn vrouw, haar moeder.
Aan de gevolgen van háár diagnose.
Mijn slechtste voorbeeld.
Mijn grootste angst.
Een kleine kans.
Zijn de geruchten waar? vroeg hij me.
Indringende ogen.
Hield me bij mijn arm vast.
Ja, zei ik, en schoot vol.
Je bent mijn confrontatie,
Het is moeilijk.
Het spijt me, zei hij, dat ik dat bij je oproep.
Nee, ik vind het goed.
Ik wil iedereen in de ogen durven kijken.
Hoe gaat het met je?
Eigenlijk best goed.
Want de liefde overwint, Gerda!
Onthoud dat goed.
Houd moed.
Want het komt goed!
Sterkte!

Ik denk aan mijn beste voorbeeld.
Mijn bloedeigen zus!

I Can Do It!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten