Sinds december ben ik ingestapt.
De eindbestemming is genezing.
Dan pas kan ik uitstappen.
Ik zit er dus nog wel even in.
Soms gaat hij als een rollercoaster.
En grijp ik me aan de leuning vast om niet te vallen.
Meestal gaat hij in een rustige vaart.
Dan zoek ik de restauratie op.
Een plek die ik heb gevonden om bij mezelf te komen.
Ik kan er ontspannen.
Ik ga er op zoek naar ´mijn droom´.
En ik ga schrijven....
Niet over de ziekte maar over de parels.
Verhalen die op mijn pad komen.
Er worden zelfs parels gestrooid.
Ik ben rijk.
Bovenal aan dierbare mensen.
Mijn familie, mijn vrienden, jullie!
Jullie bezoeken mij in de restauratie.
En zijn voor mij de leuning zodat ik niet val.
In de trein.
Hebben ze er ook warme chocomel met slagroom?
BeantwoordenVerwijderenSuper, het zal straks een mooie verzameling aan verhalen zijn.
Trots op jou!