Wreed

Rouw

Weet je?
Elk jaar komt het zwanenechtpaar een nestje maken in onze Tuindorpvijver.
Vorig jaar heeft Marco een geweldige fotoreportage gemaakt van kroost en ouders.
Soms met pijn in de buik als ze een weg overstaken.
Vader voorop, vijf kuikens en dan, al zwaaiend met haar hals, moeder.
We namen ons onmiddellijk voor,  weer een reportage te maken.
We spotten zes fikse, blauw witte eieren in een prachtig nest.
Aan de waterkant, tussen het riet.
Zodra je in de buurt kwam, schoot vader als een raket op je af.

Moeder bleef onverstoorbaar op haar nest.

Ik moet dan altijd denken aan die waarschuwing in mijn jeugd.

Dat een zwaan je een gebroken arm kan slaan met zijn vleugels.

Maar ik wacht dat nooit af.

Ik stap op tijd terug.
Opeens was vader niet meer.
Doodgereden, want vader werd aan de overkant gevoerd.
Tijdens zijn tocht naar een makkelijke hap,  is vader geschept door een auto.
Addergebroed!
Moeder was in diepe rouw.
De hele buurt leed met haar mee en probeerde te zorgen.

Liefst geen brood om het teveel aan zout.

Maar kippenvoer en nat groen.
Ze bleef trouw broeden op haar nest.
Ze maakte haar veren weer schoon.

Maar ik heb haar nooit zien eten.
Toen er hoop was voor haar nog geschaalde kroost,

kwam de wanhoop om de hoek.
Een ander zwanenpaar verjoeg moeder van haar nest.
Dat ze begon te trillen en uiteindelijk wegvloog, roerde me tot tranen.
Zes eieren lagen doodstil te wachten.
Het zwanenechtpaar wilde er ook geen eer meer halen.
De volgende morgen was het nest leeg.
Een paar uur later zag ik moeder plukkend met haar snavel op het lege nest.
Waar waren haar eieren?
De krant beschreef een langzame dood in een koelkast.
Maar de vogelbescherming heeft de eieren in een broedkast gebracht.
Nu maar afwachten.
En dan?
Als je langs de weilanden gaat,
zie je overal zwanenparen.
Soms een enkeling.
Zou daar moeder zwaan tussen rouwen?
Wat is haar besef van het noodlot in haar instinct?
Ik hoop dat als haar broedsel uitkomt,

ze op een of andere manier terugkomt,
dat ze haar kinderen herkent.
En dat ze ze komt halen om ze groot te brengen.

Want zó'n rol,

is voor ons mensen eigenlijk alleen voor eigen gebroed weggelegd.