Toen ik er net aan terug dacht, schoot ik vol
Want ik ben zo blij met m'n familie.
Ik ben me zoveel meer bewust hoe dierbaar ze me is
De zeven geitjes met hun kroost bijeen
Ik heb gefeest, geswingd en genóten.
Maar zo'n feest is ook als een reünie
Je ontmoet na jaren weer oude bekenden
Die zeggen je bijna niet meer te herkennen
En natuurlijk heeft dat met m'n haar te maken
Het krult als een gek en ik heb het heel blond laten verven.
Maar indirect heeft het natuurlijk met m'n treinreis te maken.
Het was fijn overtuigend te kunnen zeggen
Dat de reis ver achter me ligt
En dat ik me hartstikke goed voel.
En voor het eerst werd dat gelijk geaccepteerd.
Geen verwondering of verbazing meer.
'Het' hing in de lucht maar hoefde niet te worden benoemd.
Gisteren was er, eerder, een reünietje in de supermarkt.
Ik herkende hem nauwelijks want hij droeg geen bril meer.
En natuurlijk herkende hij mij nauwelijks door m'n haar.
Hij reageerde: ik heb m'n ogen laten laseren
En ik zei: ik ben een nieuw leven begonnen.
Goh, wat zeg je dat mooi.....
En nu denk ik:
Ik vind het zo fijn dat te mogen zeggen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten