Plassen

Plassen

Als ik op mijn fietsje naar school ga
en er liggen van die plassen op de weg
dan vrees ik auto's die er nét doorheen rijden
wanneer ze mij passeren.
Maar als ik zélf in de auto zit,
kan  ik mij verkneukelen bij de gedachte
precies een fietser te passeren
als ik door die diepe plas ga
Erg hè?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt,
doe dat bij de ander niet.
Geloof me, het blijft bij de gedachte
en ik troost me dat anderen soms ook zo durven denken.
Meneer Maurits bijvoorbeeld, wist precies! wat ik bedoelde
toen zijn taxi liters water verplaatste op de weg bij Anna's hoeve.
Zijn sterke verhaal kwam onmiddellijk uit zijn hoge hoed, een leren pet.
Mijn verbeelding liet niets te wensen over.
Deze pret kon de dag niet meer drukken
en dat kon ik toen elke dag gebruiken.
Op een dag bij t VU ziekenhuis moest mijn beste taxichauffeur een plasje plegen.
Hij kwam terug en vertelde met pretlichtjes in zijn ogen,
dat hij t niet heeft kunnen laten
de knop van de kraan uiteindelijk heel stevig dicht te draaien
om vervolgens deze in te smeren met water en zeep.
Ik schudde mijn hoofd.
Meneer Maurits moest bijna schateren
bij de gedachte aan de volgende die er zijn handen ging wassen.......
Wat moet je hier van denken?
Als we het toch over plassen hebben,
ík plaste er (bijna) van in m'n broek!
Met plaatsvervangende schaamte.....