Plassen

Plassen

Als ik op mijn fietsje naar school ga
en er liggen van die plassen op de weg
dan vrees ik auto's die er nét doorheen rijden
wanneer ze mij passeren.
Maar als ik zélf in de auto zit,
kan  ik mij verkneukelen bij de gedachte
precies een fietser te passeren
als ik door die diepe plas ga
Erg hè?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt,
doe dat bij de ander niet.
Geloof me, het blijft bij de gedachte
en ik troost me dat anderen soms ook zo durven denken.
Meneer Maurits bijvoorbeeld, wist precies! wat ik bedoelde
toen zijn taxi liters water verplaatste op de weg bij Anna's hoeve.
Zijn sterke verhaal kwam onmiddellijk uit zijn hoge hoed, een leren pet.
Mijn verbeelding liet niets te wensen over.
Deze pret kon de dag niet meer drukken
en dat kon ik toen elke dag gebruiken.
Op een dag bij t VU ziekenhuis moest mijn beste taxichauffeur een plasje plegen.
Hij kwam terug en vertelde met pretlichtjes in zijn ogen,
dat hij t niet heeft kunnen laten
de knop van de kraan uiteindelijk heel stevig dicht te draaien
om vervolgens deze in te smeren met water en zeep.
Ik schudde mijn hoofd.
Meneer Maurits moest bijna schateren
bij de gedachte aan de volgende die er zijn handen ging wassen.......
Wat moet je hier van denken?
Als we het toch over plassen hebben,
ík plaste er (bijna) van in m'n broek!
Met plaatsvervangende schaamte.....

Taxi

Saan

Op een dag in de taxi met 'meneer Maurits' kreeg ik geschiedenisles.
Hij wees me op een enorme kraanwagen met oranje wielen.
Op de Ringweg Oost in Amsterdam.
Het verhaal gaat over de Koninklijke Saan:
de complete logistieke dienstverlener.
Eerst was de firma een bodedienst met paard en wagen.
In de oorlog moest het uitgegroeide transportbedrijf zijn wagens
ten dienst stellen aan de bezetter.
De Nederlandse vlag mocht natuurlijk niet gevoerd worden.
In een schuur mengde een van de zoons resten gele en rode verf.
En schilderde daarmee de wielen van de wagens oranje.
Vaderlandslievende wielen.
Dat ze daarom koninklijk zijn geworden, vertelde meneer Maurits niet.
Maar dat zou logisch kunnen zijn, nietwaar?
Nee, internet vertelt anders.
Ze hebben dit predicaat voor hun 100-jarig bestaan gekregen.
Maar nergens staat vermeld waarom Saanwagens op oranje wielen rijden.
Eens reed een familielid van de familie Saan mee in de taxi.
Ze heeft navraag gedaan en later de oorsprong beaamd.
Meneer Maurits keek voldaan toen hij het me vertelde.
"Zie je wel? Ik heb het niet verzonnen"
En ik geloofde hem onmiddellijk.
Maar nu begint het te knagen....
Is het waar?
Aan de andere kant: deze waarheid boeit niet.
Het blijft een mooi verhaal.
Ik zal er altijd aan denken,
wanneer ik op de weg,
een wagen met oranje wielen zie rijden.
Tevens hoop ik dat dan mijn bestemming anders zal zijn.
Een concert, theater, toneel....
Niet het AVL.....