Vogelaar
Toen ik op de Pedagogische Academie, in Den Haag, zat,
moesten we driehonderd vogeltjes uit ons hoofd leren.
Je kent vast wel die kaarten met die nummertjes.
Ik zat in een nogal eigenwijze klas
en natuurlijk vroegen we de docent naar het nut van deze kennis,
in de hoop dat zijn antwoord een discussie zou uitlokken,
die wij dan uiteindelijk zouden winnen.
Maar we verloren.
'We zouden tijdens een wandeling met de klas in de natuur
(het stadspark, de begraafplaats??)
de kinderen kunnen léren
en dan wordt je básiskennis aan gesproken'
In de tijd van de basisvorming,
waren we tóch wel snel overgehaald
als een les haaks stond op het frontaal klassikale,
wat we op onze 'oefenscholen' (zo heette dat toen!)
helaas maar al te vaak meemaakten
en dat toen al tegen ons gevoel indruiste.
Dus zwoegden we op vogels waarvan zoveel soorten
zo enorm op elkaar leken.
Een paar jaar geleden
hadden we het project Vogels op school.
De inleiding was een enorm vroege wandeltocht
in kleine groepjes,
met een vogelaar als begeleider,
in het bos en rond de velden van Kasteel Groeneveld.
Maar mijn basiskennis werd nauwelijks aangesproken
omdat het voornamelijk om vogelgelúiden ging.
Ik weet nog dat onze vogelaar ons op het geluid van de tjiftjaf wees.
En dat hoor je,
want hij ontleent zijn naam aan het geluid dat hij voortbrengt.
Het is ook de eerste zangvogel
die terug komt vanuit zijn winterverblijf in maart.
Een lentebrenger, net zoals de merel.
Dat heb ik onthouden,
door wat die vogelaar ons vertelde,
niet van de PA.
Want helaas verloor de docent de discussie
toen hij ons honderd vogelgeluiden wilde laten leren.
Dan had ik eerder die vogel kunnen determineren
op zijn bijzondere gefluit,
in de buurt voor ons huis.
Gemis aan basiskennis?
Een langgerekte fluittoon,
van hoog naar laag en van laag naar hoog.
Het leek wel op een tropisch vogelgeluid.
Een papegaai?
Als de gordijnen van de slaapkamer dicht zijn,
zit de hele Japanse esdoorn voor ons huis,
vol met zingende vogeltjes,
met die onbekende, tropische vogel ertussen.
Hij heeft misschien de exotische boom,
bewust uitgekozen.....
(De oplettende lezer zal zich afvragen
of we de discussie over bomensoorten ook verloren hebben?
Klopt!
En die van de plantjes ook!)
Maar als ik het gordijn voorzichtig opendeed,
zag ik slechts nog een spreeuw.
Die weet ik nog goed!
Zo'n gespikkelde vogel,
met een glimmend blauw/groen verenkleed.
Ze veroorzaken die zwermen,
waardoor ze een hele parkeerstrook met auto's kunnen onder schijten
als de strook door bomen of draden 'versierd' wordt,
waar ze dan al schijtende uitrusten
maar tevens onrustig wachten
op de leider die de zwerm opnieuw in beweging zet.
Dus niet zo'n interessante vogel.......
Of toch?
Toen ik m bespiedde,
kwam het tropische vogelgeluid uit ZÍJN keel!
zelfs die van vele andere soorten!
Ik stond paf!
De boom heeft nooit vol gezeten met verschillende vogeltjes!
Het is de spreeuw,
dat oninteressante vogeltje,
met de meeste vogelgeluiden in één soort.
Prachtig!
Zie je wel dat vogelgeluiden leren,
tóch weinig zinvol is?
Het is een kwestie van logisch nadenken,
en je kan er danig van in de war raken.
En op dat laatste zit niemand te wachten.
Ook ik niet.
Want de kievit zingt ´kiewiet´,
de koekoek doet 'koekoek',
de fuut roept 'fuut'!
Het roodborstje doet.......Huh?
En van de verscheidenheid aan zang van de spreeuw,
word je 'tureluurs'!
Geplukt van internet:
"De zang van de spreeuw is een aaneengeschakeld geheel van klikkende, rollende en slissende geluiden, onderbroken door een hard, in toon dalend gefluit, zo ongeveer als kinderen doen wanneer ze het geluid van langssuizende kogels nabootsen. Spreeuwen kunnen bovendien fenomenaal andere vogels imiteren"
http://www.aviflevoland.nl/html/Spreeuw.html
Onze spreeuw in de Japanse esdoorn:
http://youtu.be/JXQC_jFMgdk
helaas zonder zijn verwarrende fluittoon.....
